-
1 plācābilis
plācābilis e, adj. with comp. [placo], to be conciliated, easily pacified, placable: omnia habere placabiliora quam animum praetoris: Irasci celer, tamen ut placabilis essem, H.: placabilis irae, O.: ad iustas preces ingenium, L.: sacris placabilis ira, O.: ara Dianae, placable, V.— Pacifying, appeasing, propitiating, acceptable: Id nosmet indicare placabilius est, more conciliatory, T.* * *placabilis, placabile ADJeasily appeased, placable, appeasing, pacifying -
2 plācāmentum
-
3 placatorius
plācātōrĭus, a, um, adj. [id.], of or belonging to pacifying, appeasing, or propitiating; appeasing, placatory (post-class.):hostia,
Tert. Patient. 13. -
4 piāculum
piāculum ī, n [pio], a means of appeasing, sin-offering, propitiatory sacrifice: piaculum hostiam caedi, L.: Te piacula nulla resolvent, H.— An animal offered in sacrifice, victim: ea prima piacula sunto, V.: furtiva piacula cervae, i. e. substitution, Iu.— An expiation, atonement, sacrifice: rupti foederis, L.: luendis periculis publicis piacula esse, L.— A remedy: Laudis amore tumes, sunt certe piacula, quae, etc., H.— Punishment: dea a violatoribus (sui templi) gravia piacula exegit, L.: rerum praetermissarum, i. e. satisfaction, L.— A crime, sacrilege: quantum piaculi committatur, L.: commissa piacula, V.* * *expiatory offering or rite; sin; crime -
5 plācāmen
-
6 exoratio
exōrātĭo, ōnis, f. [id.], a moving by entreaty, effectual entreaty, Vulg. Sir. 16, 12:manium paternorum,
an appeasing, Quint. Decl. 8. -
7 lustralis
lustrālis, e, adj. [2. lustrum], relating to purification from guilt or the appeasing of the gods, lustral.I.Lit.:II.sacrificium,
a sacrifice of purification, a propitiatory offering, Liv. 1, 28:aqua,
lustral water, holy water, Ov. P. 3, 2, 73:exta,
Verg. A. 8, 183:hostiae,
App. Mag. p. 304 fin.:vota,
Val. Fl. 3, 414: caput, atoning (of Iphigenia), Sen. Agam. 163.—[V. 2. lustrum.] Of or belonging to a period of five years, quinquennial:certamen,
Tac. A. 6, 4: aurum, a tax levied every five years on petty shopkeepers, usurers, and brothel-keepers:AVRI LVSTRALIS COACTOR,
Inscr. Grut. 347, 4:collatio, Cod. Th. 13, tit. 1: census Romae,
Ulp. Regul. 1, 8.—Hence, subst.: lustrālis, is, m., the collector of this tax, Inscr. Fabr. p. 426, n. 458. -
8 piaclum
pĭācŭlum (sync. collat. form pĭā-clum, Prud. steph. 14, 219), i, n. [pio], a means of appeasing a deity; hence,I.Lit.A.A sin-offering, propitiatory sacrifiee: [p. 1374] porco piaculo facito, Cato, R. R. 139; 140:2.porcc femina piaculum pati,
to bring, Cic. Leg. 2, 22, 57:piaculum hostia caedi,
Liv. 8, 10:te piacula nulla resolvent,
Hor. C. 1, 28, 34:piacula manibus infert,
Ov. M. 6, 569:falsi mundi,
Liv. 1, 26: sed quo te, M. Tulli, piaculo taceam, i. e. how can I be justified in, etc., Plin. 7, 31, 31, § 116; Macr. S. 3, 10, 7.—Concr., an animal offered up in sacrifice, a victim: duc nigras pecudes;(α).ea prima piacula sunto,
Verg. A. 6, 153:non sperat tragicae furtiva piacula cervae,
i. e. substitution, Juv. 12, 120.— Transf.,Of persons offered as an expiation, atonement:(β).(Hannibalem) ad piaculum rupti foederis,
Liv. 21, 10, 12:ut luendis periculis publicis piacula simus,
id. 10, 28, 13.—In gen., a remedy, Hor. Ep. 1, 1, 36.—B.Punishment:II.dea a violatoribus (sui templi) gravia piacula exegit,
Liv. 29, 18; Just. 8, 2, 6; Val. Max. 1, 1, 14; Sil. 13, 702.—Transf., that which requires expiation.A.A wicked action, sin, crime; guilt: eo die verberari piaculum est, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 10:B.palam mutire plebeio piaculum est, Enn. ap. Fest. s. v. mutire, p. 145 Müll. (Trag. v. 376 Vahl.): piaculum est misereri nos hominum rem male gerentum,
Plaut. Truc. 2, 1, 13:sine piaculo rerum praetermissarum,
Liv. 39, 47:piaculum committere,
id. 5, 52; Paul. Sent. 1, 21, 4:commissa piacula,
Verg. A. 6, 569:solutus piaculo,
Tac. A. 1, 30:nec sine piaculo quodam sanctissimas necessitudines scindi,
Plin. Pan. 37:ne terra impleatur piaculo,
Vulg. Lev. 19, 29.—An unhappy event, a misfortune, Plin. 25, 8, 46, § 84. -
9 piaculum
pĭācŭlum (sync. collat. form pĭā-clum, Prud. steph. 14, 219), i, n. [pio], a means of appeasing a deity; hence,I.Lit.A.A sin-offering, propitiatory sacrifiee: [p. 1374] porco piaculo facito, Cato, R. R. 139; 140:2.porcc femina piaculum pati,
to bring, Cic. Leg. 2, 22, 57:piaculum hostia caedi,
Liv. 8, 10:te piacula nulla resolvent,
Hor. C. 1, 28, 34:piacula manibus infert,
Ov. M. 6, 569:falsi mundi,
Liv. 1, 26: sed quo te, M. Tulli, piaculo taceam, i. e. how can I be justified in, etc., Plin. 7, 31, 31, § 116; Macr. S. 3, 10, 7.—Concr., an animal offered up in sacrifice, a victim: duc nigras pecudes;(α).ea prima piacula sunto,
Verg. A. 6, 153:non sperat tragicae furtiva piacula cervae,
i. e. substitution, Juv. 12, 120.— Transf.,Of persons offered as an expiation, atonement:(β).(Hannibalem) ad piaculum rupti foederis,
Liv. 21, 10, 12:ut luendis periculis publicis piacula simus,
id. 10, 28, 13.—In gen., a remedy, Hor. Ep. 1, 1, 36.—B.Punishment:II.dea a violatoribus (sui templi) gravia piacula exegit,
Liv. 29, 18; Just. 8, 2, 6; Val. Max. 1, 1, 14; Sil. 13, 702.—Transf., that which requires expiation.A.A wicked action, sin, crime; guilt: eo die verberari piaculum est, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 10:B.palam mutire plebeio piaculum est, Enn. ap. Fest. s. v. mutire, p. 145 Müll. (Trag. v. 376 Vahl.): piaculum est misereri nos hominum rem male gerentum,
Plaut. Truc. 2, 1, 13:sine piaculo rerum praetermissarum,
Liv. 39, 47:piaculum committere,
id. 5, 52; Paul. Sent. 1, 21, 4:commissa piacula,
Verg. A. 6, 569:solutus piaculo,
Tac. A. 1, 30:nec sine piaculo quodam sanctissimas necessitudines scindi,
Plin. Pan. 37:ne terra impleatur piaculo,
Vulg. Lev. 19, 29.—An unhappy event, a misfortune, Plin. 25, 8, 46, § 84. -
10 piatio
pĭātĭo, ōnis, f. [id.], an appeasing or propitiating of the gods by offerings (postAug.), Plin. 28, 2, 5, § 27. -
11 placabilis
plācābĭlis, e, adj. [placo].I.Pass., easy to be pacified, easily appeased, placable (class.):II.inimicis te placabilem, amicis inexorabilem praebes,
Auct. Her. 4, 15, 21; 4, 45, 58:animi,
Cic. Att. 1, 17, 4: ut eo placabiliorem praebeas, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A fin.:omnia habuisset aequiora et placabiliora,
Cic. Verr. 2, 2, 38, § 95:que quisque est major, magis est placabilis ira (al. irae),
Ov. Tr. 3, 5, 31.—With ad:Hortensii tam placabile ad justas preces ingenium,
Liv. 4, 42, 9.— Poet.:ara Dianae,
placable, mild, gentle, Verg. A. 7, 764; so,ara Palici,
id. ib. 9, 585.—Transf., act., pacifying, appeasing, moderating, pro [p. 1382] pitiating, acceptable (ante- and post-class.):te ipsum purgare ipsis coram placabilius est,
is more fitted to appease, Ter. Ad. 4, 3, 17; id. Phorm. 5, 7, 68:si una hostia placabilis, placabiliores utique hostiae plures,
Lact. 4, 28, 7:lingua,
Vulg. Prov. 15, 4:sacrificium,
Lact. Epit. 67, 4:hostia,
Vulg. Num. 5, 8.— Adv.: plācābĭlĭter, act., soothingly, appeasingly, Gell. 7, 3, 19. -
12 placamen
plācāmen, ĭnis, n. [placo], a means of pacifying or appeasing, a lenitive:caelestis irae placamina,
Liv. 7, 2, 3:duc praedicta sacris duro placamina Diti,
Sil. 13, 415; cf. placamentum. -
13 placamentum
plācāmentum, i, n. [id.], a means of pacifying or appeasing, a lenitive (postAug.):hoc veluti placamento terrae blandiuntur,
Plin. 21, 7, 19, § 42.—In plur.:deŭm placamenta,
Tac. A. 15, 44; id. H. 1, 63. -
14 placatio
plācātĭo, ōnis, f. [placo], a pacifying, appeasing, propitiating:deorum immortalium,
Cic. N. D. 3, 2, 5; id. Tusc. 4, 28, 60. -
15 propitiatio
prŏpĭtĭātĭo, ōnis, f. [id.], an appeasing, [p. 1471] atonement, propitiation (post-class.), Macr. Somn. Scip. 1, 7:propitiatio placatio est,
Isid. Orig. 15, 4; Ambros. Cant. 2, 14; Vulg. Lev. 23, 28 et saep.— Transf.:ipse est propitiatio pro peccatis nostris,
Vulg. 1 Joh. 2, 2.
См. также в других словарях:
Appeasing — Appease Ap*pease , v. t. [imp. & p. p. {Appealed}; p. pr. & vb. n. {Appeasing}.] [OE. apesen, apaisen, OF. apaisier, apaissier, F. apaiser, fr. a (L. ad) + OF. pais peace, F. paix, fr. L. pax, pacis. See {Peace}.] To make quiet; to calm; to… … The Collaborative International Dictionary of English
appeasing — adjective intended to pacify by acceding to demands or granting concessions the appeasing concessions to the Nazis at Munich placating (or placative) gestures an astonishingly placatory speech • Syn: ↑placating, ↑placative, ↑placatory … Useful english dictionary
appeasing — ap·pease || É™ piËz v. soothe, ease, bring peace; relieve, satisfy … English contemporary dictionary
Dog appeasing pheromone — (DAP) is a chemical developed to calm dogs suffering from separation anxiety disorder, astraphobia (fear of thunder and lightning), fear of fireworks, or those with excessive barking problems. The chemical is a synthetic analogue of a hormone… … Wikipedia
Nevile Henderson — (1937) Sir Nevile Meyrick Henderson, KCMG (10 June 1882 – 30 December 1942), was the third child of Robert and Emma Henderson and was born at Sedgwick Park near Horsham, West Sussex. [1] … Wikipedia
international relations — a branch of political science dealing with the relations between nations. [1970 75] * * * Study of the relations of states with each other and with international organizations and certain subnational entities (e.g., bureaucracies and political… … Universalium
soft line — n. policy or position which is flexible or appeasing adj. supporting a flexible or appeasing policy or course of action; involving a flexible or appeasing policy or course of action … English contemporary dictionary
πραυντικά — πρᾱϋντικά , πραυντικός fit for appeasing neut nom/voc/acc pl πρᾱϋντικά̱ , πραυντικός fit for appeasing fem nom/voc/acc dual πρᾱϋντικά̱ , πραυντικός fit for appeasing fem nom/voc sg (doric aeolic) … Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)
Propitiation — Pro*pi ti*a tion, n. [L. propitiatio: cf. F. propitiation.] [1913 Webster] 1. The act of appeasing the wrath and conciliating the favor of an offended person; the act of making propitious. [1913 Webster] 2. (Theol.) That which propitiates;… … The Collaborative International Dictionary of English
Propitiation — In Christianity, Propitiation is a theological term denoting that by which God is rendered propitious, i.e., that satisfaction or appeasement by which it becomes consistent with His character and government to pardon and bless sinners. The… … Wikipedia
Umbrella Man (JFK assassination) — The Umbrella Man is a man who appears in the Zapruder film, and several other films and photographs on the edge of the grassy knoll during the JFK assassination within Dealey Plaza. ConspiracyAn unknown bystander who has been dubbed The Umbrella… … Wikipedia